raak 1997

de grond die bij het stampen stoft
het stof dat van de aarde ploft
de oorsprong is hier dichtbij raak
en woorden overbodig

toch is 't met 't zeggen niet gedaan
en moet mijn hart geschilderd

ik leg mij neer en plens met woorden
de grond is dichtbij raak
maar vaak
te schraal voor een gedachte

ik kommer me dan rijk
begin maar vast met kwasten
- het moet dichtbij raak zijn
zich spiegelen in de aarde

het geluid uit 't kruis
de kleuren van de bomen
de vormen van een huis van huid
- dan proef je toch slechts dromen -
want dichtbij is 't raak.